فراموش نکنید که هرچه فرزند شما کوچک تر باشد رفتارهای شما تاثیر بیشتری بر روح و روان او دارد. نکته این است که چطور می توان در عین عصبانیت، مهربان هم بود.

بچه ها درواقع مهم ترین درس ها را زمانی از پدر و مادرهایشان یاد می گیرند که آنها در اوج عصبانیت قادر به کنترل رفتار خود هستند. شما در چنین موقعیتی این نکته را به فرزندتان می آموزید که با عصبانیت پشت عصبانیت، در رسیدن به خواسته اش به نتیجه نمی رسد. مهم این است که چطور در اوج عصبانیت بتوان موقعیت را مدیریت کرد.

درباره احساسات تان صحبت کنید

وقتی یک غریبه حین رانندگی یا در خیابان به هر دلیل شما را ناراحت می کند درباره ماجرا به فرزندتان این طور توضیح بدهید: «آن آدم واقعا من را عصبانی کرد. چه رفتار بی ادبانه ای! اما هرچه بود، من اجازه نمی دهم این موضوع بقیه روزمان را خربا کند».
با این رفتار درواقع شما از خودتان برای کودک تان یک الگو ساخته اید؛ الگویی که به او یاد می دهد چطور موقعیت های عذاب آور زندگی را مدیریت کند. به کودک تان یاد می دهید چطور عصبانیت خود را کنترل کند قبل از اینکه عصبانیت، او را تحت کنترل درآورد.
برای بچه ها روشن کنید که نمی گذارید خشمتان بر منطق تان غلبه کند و به او اطمینان بدهید توانایی این را دارید که در اوج عصبانیت، موقعیت را طوری مدیریت کنید که هیچ رفتار غیرمعقولی از خود بروز ندهید!

وقتی با غریبه ها بحث می کنید

خیلی پش می آید که به هر دلیل موجه و غیرموجهی مقابل چشمان فرزندان تان با غریبه ای بحث می کنید و چه بسا در کش و قوس این بحث، الفاظ نامربوطی هم رد و بدل شود. درواقع شما در یک لحظه کنترل خود را از دست داده اید و از واژه هایی استفاده کرده اید که در حالت عادی به هیچ عنوان آنها را به کار نمی برید.
بعد از اینکه خشم تان فرو می نشیند تازه متوجه می شوید که چه اتفاقی افتاده! حالا وقت درست کردن اوضاع است. شاید به طور غریزی اولین واکنش شما برای حل و فصل ماجرا عذرخواهی از کودک تان باشد بابت اینکه مقابل او عصبانی شده اید و در مواجهه با یک غریبه داد و فریاد راه انداخته اید اما این کار را نکنید.
هر کسی می تواند عصبانی شود پس شما نباید به خاطر چنین اتفاقی متاسف باشید. به جای این کار به فرزندتان بگویید چه چیزی شما را عصبانی کرده است و بعد از این توضیح، از کودک تان به خاطر نحوه نشان دادن عصبانیت خود عذرخواهی کنید. مطمئن باشید که بچه ها می دانند واکنشی که شما نشان داده اید صحیح نبوده است.

خشم خود را مهار کنید

برای خونسرد باقی ماندن در مقابل رفتارهای غیرقابل قبول فرزندان تان، پیش از هر چیز باید بتوانید سوال صحیح را بپرسید. وقتی او رفتار غیرمعقولی از خود نشان می دهد به طوری که شما را به مرز انفجار می رساند، به جای فکرکردن درباره اینکه چرا او چنین حرکتی را انجام می دهد، روی فرزندتان تمرکز کنید.
رفتار او قطعا دلیل خاصی دارد. آیا او عصبانی است؟ حوصله اش سر رفته یا خسته است؟ شاید هم واقعا به توجه شما نیاز دارد. به جای اینکه عصبانی شوید، سعی کنید نیاز آن لحظه کودک تان را پیدا کنید و برای رفع آن دست به کار شوید.

عصبانیت خود را مدیریت کنید

وقتی آرامش خود را از دست می دهید حداقل سعی کنید خشم تان را کنترل کنید. دقت کنید که در چه مواقعی از طول روز، بیشترین میزان عصبانیت را تجربه می کنید و این اتفاق در چه موقعیتی پیش می آید. زمان اوج عصبانیت خود را شناسایی کنید و تلاش کنید آن را به حداقل برسانید.
شما حتی می توانید موقعیت را برای فرزندتان با قاطعیت، این طور مشخص کنید: «وقتی تو کارهایت را نادیده می گیری من واقعا عصبانی می شوم».
حالا خواهید دانست که چطور می توان موقعیت بهتری ساخت. شما با قدرت و بدون عصبانیت با آنها صحبت می کنید و این خود بخش عمده ای از راه حل کنترل خشم تان است.

او یک نوزاد است؛ حتی وقتی ۱۲ ساله است

درصد والدین این واقعیت را می پذیرند که در طول یک سال بارها و بارها بر سر فرزندان بین ۲ تا ۱۳ سال خود فریاد کشیده اند. برای جلوگیری از داد و فریاد کردن بر سر بچه ها این روش را به کار ببرید: در اوج عصبانیت فکر کنید فرزند شما یک نوزاد است؛ حتی اگر واقعا این طور نیست. اگر از شدت عصبانیت بیش از حد سر او داد و فریاد کردید بعد که به آرامش رسیدید کنارش بنشینید و به او یادآور شوید که حرکتش شما را عصبانی کرده اما شما هم نباید آن طور سرش داد و فریاد می کردید و بابت این موضوع متاسف هستید. شما حق دارید فرزندتان را توبیخ کنید اما شکل این قضیه بسیار مهم و تعیین کننده است.