کودکانی که همیشه وابسته و متکی به والدین هستند به مرور زمان در اجتماع دچار مشکلاتی می شوند والدین برای جلوگیری از این مشکلات باید از کودکی با روش های صحیح برای تربیت یک کودک مستقل و اجتماعی تلاش کنند.

یکی از مهم ترین اهداف شما به عنوان والدین, پرورش کودکان مستقل و خودمختار است. مطمئناً در اوایل رشد, بچه هایتان روی شما حساب می کنند. چون کودکان برای تغذیه, تمیز شدن و تحرک به شما متکی هستند. وقتی بچه های شما رشد می کنند, در مراحل ابتدایی زندگی مستقل می شوند, اما هنوز به شما برای عشق, حفاظت, راهنمایی و حمایت وابسته هستند.

تربیت کودک مستقل

وقتی آنها به بلوغ می رسند و بزرگ می شود, کم تر به شما متکی می شوند و در تمام جنبه های زندگی شان استقلال بیشتری کسب می کنند. این فرآیند جداسازی کودکان از شما هستند. اما این پیشرفت به بلوغ اجتناب ناپذیر نیست و غالباً با نیت خیر است, اما والدین گمراه می شوند.

کودکان وابسته

کودکان مشروط به دیگران یا برای احساسشان نسبت به خودشان وابسته اند. بعضی والدین می خواهند این وابستگی را پرورش دهند. کارهای این والدین بر نیازهای خود برای قدرتشان است و از کنترل و اجبار برای حصول اطمینان از اینکه آن ها نیروهای غالب در زندگی فرزندانشان هستند، استفاده می کنند. کودکان مشروط می توانند به روش های زیر شناخته شوند:

  • وابسته به دیگران برای انجام و رسیدن به کارهایشان.
  • برای شادی شان به دیگران وابسته اند، زیرا هیچ مالکیت زندگی و مسئولیت کوچک برای افکار, عواطف و اعمال خود ندارند.
  • تقویت شده با جایزه های نامناسب و بدون محدودیت، و بدون در نظر گرفتن رفتارشان .
  • تصمیم گیرندگان ضعیف هستند، به این دلیل که والدین آن ها این باور را دارند که آن ها همیشه می دانند که چه چیزی بهتر است و بدون جلب خواسته های فرزندانشان تصمیم گیری می کنند.

کودکان مستقل

کودکان مستقل در چندین روش ضروری با کودکان مشروط متفاوت هستند. اگر کودکان شما مستقل هستند, شما این باور را به آن ها داده اید که لایق و قادر به مراقبت از خودشان هستند. شما راهنما را برای یافتن فعالیت هایی که معنی دار و رضایت بخش هستند، به آن ها پیشنهاد کردید.شما به کودکان خود آزادی را داده اید تا زندگی را به طور کامل تجربه کنند و درس های مهم بسیاری را یاد بگیرند. کودکان مستقل رامی توان به روش های زیر شناخت:

  • ذاتاً انگیزه دارند چون اجازه دارند دلایل خودشان را پیدا کنند.
  • فرصت و راهنمایی را برای کشف فعالیت های دست یابی به خود اختصاص دادند.
  • والدینشان از پاداش های برونی درست و کم استفاده می کنند.
  • هم کاری بیشتر از یک رابطه کنترل شده با والدینشان دارند، زیرا که در آن ها عقاید و خواسته های کودکان مورد استقبال و بررسی قرار می گیرد.
  • تصمیم گیرندگان خوبی هستند، به این دلیل که مجاز بودند گزینه های مختلفی را در نظر بگیرند و با حمایت و راهنمایی والدین خود تصمیم بگیرند.